خب حالا رسيديم به يكي از بخشهايي كه نوستراداموس پيشگوئي كرده و به حقيقت رسيده!!
با هم ميخونيم و فكر ميكينم

دست نوشته نوستراداموس
«اميري از ميان عرب؛ مريخ،خورشيد و زهره در برج اسد به هم مي رسند.
آيين كليسا از وراي درياها به ذلت و ضعف خواهد گراييد.
حدود يك ميليون سرباز به طرف ايران هجوم مي آورند.
بيزانس و مصر مانند مارهاي سمي حمله مي كنند»

صورتهاي فلكي وبرج مذكور در رباعي نوستراداموس ،اشاره به تاريخي مشخص دارد،چرا كه اخرين بار
در 21 اوت 1986مريخ،خورشيد و زهره در برج اسد نزديك يك ديگر قرار گرفتند.
در اصل نوشتار نوستراداموس، از ايران به نام پارس قديم ياد گشته است.
ايران تا سال 1935همچنان پارس(persia) خوانده مي شد. بيزانس نام قديمي استانبول و منظور از آن تركيه است.
منظور ازامير عرب ،بدون شك صدام حسين تكريتي است.
خصوصا اينكه او شخصا اين لقب را براي خويش برگزيد و آن را به محموعه لقبهاي تشريفاتي فراوان خود افزود. او سعي مي كند القاب و صفات خويش را با اسماء مبارك الهي همطراز سازد.
بر اساس اخرين گزارشهاي رسمي منابع عراقي و غربي ،تعداد قواي نظامي عراقي در اغاز حمله به ايران نزديك به يك ميليون نفر بود كه يشگوئي نوستراداموس دقيقا مطابقت دارد. در رباعي مذكور مي خوانيم كه امير عرب با سپاهي نزديك به يك ميليون نفر به ايران حمله مي كند و بيزانس (روم شرقي يا تركيه) و مصر نيز مانند مار سمي با حيله و شيطنت خود را درگير اين جنگ ميكنند.
حمايت مالي،سياسي،و تبليغاتي اين دو دولت در طول جنگ تحميلي از صدام حسين از نظرها پنهان نمانده است.
مصر در طول جنگ از توان نظامي ونيروي انساني خود به نفع صدام حسين استفاده كرد و تركيه همواره در حالت اماده باش كامل نظامي به سر مي برد.
درست در همين زمان خليج فارس جولانگاه ناوهاي غربي گشته بود. آمريكا ،انگليس،فرانسه ،ايتاليا،نروژ، و كشورهاي ديگر با انواع سازو برگ نظامي درخليج فارس ارايش نظامي گرفتند و بسيجي بين المللي را عليه ايران راه انداختند.
آنچه در سطر دوم رباعي مذكور آمده است اشاره به ناوهاي غربي دارد كه به اعتقاد نوستراداموس موجب خواري ايين كليسا مي شود
انها به همين اكتفا نكردند.جنگي خونين را در منطقه به راه انداختند و به اين وسيله برگي سياه بر جنايات خود افزودند و لكه ننگي بر دامن كليسا گذاشتند انها از سكوت مجامع ديني مسيحي استفاده نمودند و دهها توطئه كوچك و بزرگ را عليه انقلاب ايران به كار گرفتند
دراين جنگ،قداست كليسا و مسيحيت زير سوال رفت و از كارايي آن درمواجهه با بحرانهايي از قبيل به شدت كاست.
تاريخي كه نوستراداموس براي حمله عراق به ايران تعيين كرده است،سال 1986مي باشدۀ دقت او در اين زمينه قابل ستايش است، زيرا جنگ در سال 1980اغز شد و در سال 1988به پايان رسيد اين درگيري در درسال 1986 به اوج شدت خود رسيد.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید