|

نمي دانم چرا در اين زندان محكوم ابديت شده ام؟
به چه جرمي و چه گناهي مرتكب شده ام كه اين گونه شكنجه مي شوم!
آه ،اگر ذره اي از وجودم را حس كني ،آن را زلال چون آب چشمه مي ساختم!
اينجا در خلوت سكوتم در اين اتاق سر و بي روح خاموش به سياهي نگاهم خيره شده ام
نمي دانم به كدامين عشق دچار شده ام
به پاك ترين و بالا ترين عشق كه هيچ همدمي جز اونيست و نخواهد بود.

چگونه خود را از اين زندان سردو خاموش رهايي سازم و به منزلگاه عشق برسانم؟
چگونه خود را از سياهي دل به حقيقت روشن برسانم؟
خدايا كاش به دنيا نمي امدم و اين قدر تحقير و شكنجه نمي شدم
اي كاش به دنيا نمي امدم و اينگونه نمي شد و او را ناخواسته از خود نمي رنجاندم
دلبرم؟به كدامين نام صدايت كنم تا صدايم را بشنوي
كه بگويم:محبوبم،عزيزم،دلبندم.....
من در اين دنيا به هيچ كس غير از او فكر نمي كنم و هيچ چيز در اين دنيا غير از او براي من با ارزش نيست و نخواهد بود
اگر تو را از من بگيرند ديگر هيچ اميدي به زنده ماندن ندارم...
گرچه ميدانم كه مال من نخواهد شد
اما با تمام وجودم تو را دوست دارم
حتي حاضرم جانم را فدايت كنم اي گل من
|
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید